Jakoś nie mamy szczęścia do imprez z cyklu Lausitz Cup. Jak na razie na cztery starty ani razu nie dojechaliśmy do mety, ale po kolei. W piątek rano nasz serwis uporał się z problemami jakie mieliśmy na Radzie Świdnickim i z już sprawnym amortyzatorem chcieliśmy ostro zaatakaować na oesach Rally Lužické Hory. Co tu się rozwodzić, naszym celem minimum było pierwsze miejsce w klasie i jakieś ładne w generalce (oczywiście na miarę możliwości naszego małego Swifta), a przy tym dużo zabawy z rywalizacji na oesach. Niestety za długo to nie potrwało. Tym razem przebiliśmy Kuziego i Kajtka w kupie, bo odpadliśmy na pierwszym oesie i to podczas wolnego przejazdu. Organizatorzy pozwolili nam jechać w kaskach, odcinek specjalny był zabezpieczony, więc pojechaliśmy tak na pół gwizdka, traktując te 15 km jako trening przed kolejnymi oesami. 3,5 km od startu, na wolnym nawrocie, już na wyjściu z zakrętu, nagle wyrwało mi kierownicę z rąk, polecieliśmy w lewo ...i zapoznaliśmy się dość blisko z ogrodzeniem przy drodze. Przy pomocy sędziów i kibiców szybko usunęliśmy auto z trasy odcinka i w spokoju mogliśmy oddać się rozpaczy i użalaniu nad naszym nędznym losem. Niejako przy okazji pilotka wyraziła swoje zdanie na mój temat, co z oczywistych powodów nie podbudowało mojego ego. Wkrótce jednak otrząsneliśmy się z marazmu, przegnaliśmy złe myśli i zaczęliśmy szukać przyczyn tego co się stało. Jako, że od miejsca gdzie staliśmy do wyjazdu z serwisu było jakieś 500 metrów, dość szybko razem z naszą ekipą wymieniliśmy wahacz i zaczęliśmy oglądać stary. Okazało się, że jedynym uszkodzeniem jest pęknięty sworzeń. Co ciekawe na wahaczu nie było najmniejszego otarcia. Po rozmowach z kilkoma doświadczonymi mechanikami znaleźliśmy przyczynę awarii - minimalny luz w zwrotnicy sprawił, że sworzeń stopniowo osłabiany przez uderzenia spowodowane tymże luzem, wreszcie pękł i kółko wyjechało nam z auta. Co tu dużo mówić, cieszymy się jak cholera, że stało się to w najwolniejszym miejscu całego rajdu. Przecież chwilę wcześniej lecieliśmy około 140 km/h na hopie, a lądowanie mieliśmy na wąziutkiej drodze pomiędzy płotami. Myślę, że identyczna awaria miała miejsce tydzień temu na Rajdzie Świdnickim, gdy z auta Aleksa Zawady i Grześka Gołdy wymaszerowała cała kolumna zawieszenia z kołem i półosią... 

Natomiast my jutro zamawiamy nowe wahacze i poliuretany, sprawdzamy zwrotnice, składamy całość... i już nie możemy się doczekać kolejnego startu, czyli naszego debiutu na trudnych oesach podkarpacia podczas 19 Rajdu Rzeszowskiego.

Ogromnie dziękujemy organizatorom za świetną organizację, wszystkim polskim załogom za fantastyczną atmosferę, ekipie K-Sport i Przemkowi Pełechaczowi za jak zawsze świetny serwis, Danielowi Sierce za użyczenie busa, Markowi Kisielowi za cierliwość i wszelką pomoc, Arturowi Gilewskiemu za pomoc w organizacji noclegu, firmie Ston-Car Sklep i Serwis oraz Tomkowi Wojtowiczowi za pomoc w przygotowaniu auta do startu. Nasz start był możliwy dzięki firmie Koszule Na Miarę - Teodor Stolarek.